|
"PROJEKT LOTTO", CZĘŚĆ 1 - STRESZCZENIE
"Projekt Lotto" prezentuje teoretyczną stronę zagadnienia i stanowi zarazem silną podbudowę do eksperymentów doświadczalnych z wykorzystaniem metod psychotelepercepcji do badania celów wysoce precyzyjnych o niskiej (małej) dowolności opisu, znajdujących się w przyszłości w obrębie (względem) danego podmiotu. Popularna gra liczbowa toto-lotek jest idealnym przykładem źródła danych precyzyjnych, ponieważ generuje zdarzenia losowe i nie jest generatorem izolowanym - spełnia kryteria dynamiki wielowarstwowej. Z jednej strony jest to fizyczny generator losowy, z drugiej jego losowość objawia się na płaszczyźnie wpływów psychicznych pochodzących od milionów grających osób, z których każda dysponuje jakimś nieokreślonym potencjałem uzdolnień psychicznych (wpływ na rzeczywistość fizyczną).
Niniejsza praca prezentuje szczegółowe wyjaśnienie dlaczego źródła danych precyzyjnych takie jak toto-lotek są "kapryśne", tzn. Stanowią pewną barierę (jakości wyników i powtarzalności w czasie) dla jasnowidzenia w czasie, mimo iż samo jasnowidzenie - jest powszechnym i naturalnym codziennym zjawiskiem (intuicja, przebłyski "czucia", zbiegi okoliczności, etc.).
Pierwsza część tej pracy omawia w skrócie zagadnienie mechanizmów psychotelepercepcji i problemów jakie ze sobą niesie w przypadkach takich jak toto-lotek. Zaprezentowane wyjaśnienie grupujące cele na wysoce precyzyjne i cele typowe - bazuje na koncepcji kontekstowych przestrzeni fazowych jakimi można opisać odbieraną informację pochodzącą z percepcji nieuwarunkowanej. W oparciu o własny model, autor przedstawia w jaki sposób konwertować dane precyzyjne na cele łatwe do określenia metodami psychotelepercepcji.
W drugiej części tej pracy autor przedstawia nowy model jasnowidzenia w czasie, opierając go o potencjalne obiektywne właściwości (możliwości) ludzkiej psychiki. Model ten bazuje na idei ciągłego w czasie samosprzężenia zwrotnego pomiędzy dowolnymi punktami czasu, względem zlokalizowanego w (jednej fizycznej) "teraźniejszości" - podmiotu. Autor wskazuje że wgląd w przyszłość w badanych przypadkach nie jest wiedzą na temat przyszłych zdarzeń ale dotyczy przyszłej wiedzy podmiotu na temat znanych mu faktów przewidzianych wcześniej. Ta część pracy zawiera również wyjaśnienie problemu paradoksów czasowych (nieistniejące przyszłości) weryfikowalne doświadczalnie przy użyciu prostych metod. Autor oferuje wyjaśnienie, jak celowo kształtować sprzężenia zwrotne wstecz czasu, aby doprowadzić do przekazywania użytkowej informacji zwrotnej odbieranej jako "wgląd w przyszłość".
Pomimo iż praca ma charakter teoretyczny, bazuje ona na wstępnych doświadczeniach, jakie pokazały wysoką skuteczność opracowanej przez autora metody, jednocześnie sugerując bardzo wysokie prawdopodobieństwo prawdziwości prezentowanych modeli i założeń. Autor nie skupia się na czysto teoretycznych rozważaniach, ale pokazuje co i jak zrobić w sposób praktyczny (wraz z przykładami), aby przystąpić do części doświadczalnej. Autor sugeruje, że do prowadzenia badań wystarczą osoby uzdolnione przeciętnie i wskazuje w skrócie omawia metody poprawiania jakości sygnałów użytkowych.
Autor wyjaśnia różnicę w psychotelepercepcji nakierowanej na cele zewnętrzne a tej, która jest warunkowana sprzężeniami zwrotnymi w czasie. |
"Projekt Lotto", część 1